Çocukluk yıllarım;
-Dünya neresi?
-Ben kimim?
-Neden yaşıyorum?
-Neden öleceğim?
...
Sonraki yıllarda;
-Üç noktayım yan yana;
-Doğum, yaşam ölüm...
...
Sonraki yıllarda;
-Hayat belki de kendini tanıma, geliştirme, olgunlaştırma yolculuğudur...
...
Bu aşamalardan sonra vardığım sonuçlar şunlardı;
-Hayatta başarılı olan;
-Hayatta mutlu olanlar;
-Hayatını eserleriyle süsleyenler;
-Kendini iyi tanıyanlardır...
Ya da en azından böyle düşünebilenlerdir...
...
Bu bilince ulaşamayanlar ise;
Çevrelerindeki gizli ajandalı;
Her an pençeleriyle parçalamaya hazır;
Mağara insanlarının dolaştığını görüp anlayamaz...
İçinde yaşadıkları kurt sürülerini fark edemez;
Onlara yem olmaktan kurtulamaz...
...
Kendiyle tanışan insan;
Algılarını, zevklerini, yapabileceklerini;
Yapamayacaklarının, olanaklarının, yetkilerinin;
Etkilerinin sınırlarını çok iyi bilen;
Kendini tanıyanlardır...
...
Bu farkı fark eden kişi;
Edindiği bilgilerle derinleşir;
Pişman olacağı işlere girmez,
Yetkisini ve sınırlarını iyi bilir;
Prensip sahibi olur;
Daima akılcı hareket etmeyi başarır...
Yanlışlar yaparsa başına gelecek olaylara girişmez;
Ya da önlemler alır...
...
Çünkü mutluluğu, hayatı boyunca ulaştığı ya da;
Ulaştığı huzuru bu davranışlarına bağlıdır...
Başka deyişle güzel ve doyumlu bir ömür sürdürmesi;
Yapmaktan uzaklaştığı yanlışları ve kötülükleri kadardır...
...
Bu bilince ulaşan insan;
Küçük şeylerle mutlu olur,
Küçük şeylere gülümsemeyi öğrenir,
Baktığı, dokunduğu her şeyden güzellikler devşirir,
Ama gittiği her yere kendini de götürdüğünü aklından çıkarmaz...
...
Kendini keşfedip tanıyamadan;
Diğer insanları tanımaya çalışanlar;
Ömürleri boyunca sıkıntılardan;
Hata üstüne hatalar yapar;
Acılar ve başarısızlıklarla dolu bir serüven yaşamaktan kurtulamazlar...
...
Sonuç olarak;
İnsanın içinde bulunduğu çağı;
Ülkesi, kültürü ne olursa olsun;
Hangi işi, hangi mesleği yaparsa yapsın;
Hayatı ve kendini tanıma yolculuğu olan bu serüvende;
Bildikleri daima çok az;
Bilmedikleri evren kadar sınırsızdır...
